உள்முகம் திரும்பு

Posted by G J Thamilselvi On Saturday, 27 July 2013 8 comments
என்ன இது மாற்றம் எந்தன் உள்ளே
உள்ளம் அது தவிக்கிறது
வாழ்க்கை எந்தன் நெஞ்சுக்குள்ளே
கைகொட்டி சிரிக்கிறது
மேலும் வாசிக்க
என் உயிரானவரே...!

     எப்பொழுது வருவீர்கள், பயணித்த களைப்பு தீரும் முன்னே திரும்பிவிடுங்கள், கதவடைத்த சன்னல்களும், உட்புறம் தாழிட்ட கதவும், நீங்கள் இல்லை என்று பொய் சொல்லுகிறது என்னிடத்தில்.

     இதயத்தின் இரகசிய அறையில் ரம்மிய காதலுடன் தளும்பும் தங்களின் புன்னகை முகத்தை அவர்களிடம் காண்பிக்கவில்லை நான். விழிவிளிம்பில் வழியும் நீர் மேற்கூறையில் உங்கள் முக பிம்பம் கண்டு, மகிழ்ச்சியின் பன்னீர் மலர்களை மாலையாக்குகிறது இருபுறமும்.

     இறுக்கத்தில் இடைபுகுந்த காற்றின் இளஞ்சூட்டில், தங்களின் மூச்சுக்காற்றோ என்று மகிழ்ந்து திரும்புகிறேன் நான். அங்கு வெற்றிடம் கண்டு வெந்து போகிறது மனது. இடப்பட்ட நெற்றி முத்தம் ஒன்று நினைவில் அரும்ப மகிழ்ந்து பின் கூம்புகிறது இதயம்.

     வியர்வை மணக்கும் தங்களின் சட்டையை அணைத்தபடி வாயிற் பார்க்கிறேன் நான். எந்த நேரமும் நீங்கள் வந்துவிடக்கூடும். வெந்நீர் கொதித்து நீரூ புத்த்து. குதித்து நடம் புரிந்து வெறி ஏற்றுகிறது. அதன் ஏளனம் அடக்கவாவது வந்துவிடுங்கள் சீக்கிரம்.

     தட்டென்று வைக்கப்பட்ட பாத்திரத்தில் அடிப்பட்டு தரை, நோகிறதென்று முகம் திருப்புகிறது. காகம் கரைந்த்தில் கதவை திறந்து வைத்திருக்கிறேன் நான். என் இதய காவலனை வரவேற்கவென்று என் கூந்தல் மலர்கள் வாசற்கோலத்தில் தவங்கிடக்கிறது.

     மஞ்சள் முகம் தழுவி, குங்குமத்தில் சிரிக்கிறது என் காதல். விழிகள் மையிட்டு ஏக்கமும் நேசமுமாய் வசீகரிக்க தவிக்கிறது தங்களை.

     கொல்லை புற தென்றல், தங்கள் அருகாமை பொழுதை நினைவுட்ட வெட்கத்தில் கோலம் போடுகிறது கட்டைவிரல். கொஞ்சம் சிரிப்பு, கொஞ்சும் கண்ணீர், கொஞ்சம் ஏக்கம், கொன்று போடும் எதிர்பார்ப்புமாக நகருகிறது நாழிகை.

உங்களை பார்க்கும் அந்த நாழிகை என்ன செய்வேன். அழுவேனா? ஓடிவந்து அணைத்துக்கொள்வேனா? முகம் முழுவதும் முத்தங்கள் கொட்டி வெட்கம் துறப்பேனா? பிரிவு தந்த துயரில் அழுந்த பதித்த முத்தம் தங்களை வலிக்க செய்யுமோ...?
வேண்டாம் வேண்டாம் என் வருத்தங்கள் என்னுள் புதைந்து போகட்டும்.

என்னை பார்க்கும் அந்த நாள் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள். இறுக அணைத்துக்கொள்வீர்களா? விழிநீர் துடைத்து கருவிழிக்குள் முத்தம் வைப்பீர்களா? என் இதழ்களின் துடிப்படக்க, கருஞ்சிவப்பு அதரங்களால் போர்தொடுப்பீர்களா? அழுகையும், ஆரத்தழுவலும், இளஞ்சூடுவியர்வையும், காற்றிடைபுகா தழுவலுமாக, காதல் தவிப்பில் உயிர்க்குமா? அந்த நாழிகைகள்.

என் இளைப்பாறுதலுக்கு இதமாக உங்கள் நெஞ்சம் தயாராகுமா? உங்கள் விரல்கள் என் கூந்தல் கோதுமா? முத்தங்கள் வஞ்சனையில்லாமல் பரிமாறப்படுமா? என்னவளே என்று இதயம் அரற்றுமா? இதழ்கள் காதில் கிசுகிசுக்குமா? மீசையின் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுதலில், தேகம் சிலிர்த்தெழுமா?

இத்தனை வினாக்களுக்குள்ளும் நகராது நிற்கிறது நாழிகைகள். ஒவ்வொரு நொடியும் யுகமாய் நீள்கிறது. என் வேதனை பொறுக்காமல் நிலவு மேக முந்தாணையால் முகம் மறைத்து அழுகிறது. தழுவ வந்த காற்றும் தழுவாமல் கடந்து போகிறது. விண்மீன் கூட்டங்கள் கண்செய்கையால் தேற்றமுடியாமல் பரிதவிக்கிறது. அண்டசராசரங்களுக்கும் தெரிந்திருக்கிறது, என் உயிரான நீங்கள் இல்லாமல், தேகம் குலைந்து போகும் அணு அணுவாய் என்று.

என் அலங்காரங்கள் அழிந்து கலைந்த கூந்தலில் கவலை தொற்றகிறது. கண்ணீர் காய்ந்து தண்ணீர் அற்ற ஆறு போல் உப்புப்பாலங்களால் வெடித்துப்போகிறது கன்னம்.  எச்சில் வற்றி இதழ்களில் புன் நோகிறது. நான் வேதனை வெடித்து கதறும் முன் வந்துவிடுங்கள் என்னவரே.

                     என்றும் நேசமுடன்
                           மித்ரா
மேலும் வாசிக்க

திடங்கொண்டு போராடு - காதல் கடித பரிசு போட்டி

Posted by G J Thamilselvi On Friday, 12 July 2013 23 comments
முன் உரை அல்ல இது என் உரை

     நான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு கதையின் இரு கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கியது தான் இந்த கடிதம்.

     திடங்கொண்டு போராடு – வலைப்பக்கத்தில் காதல் கடித போட்டி அறிவிச்சு இருக்காங்க நீங்க கலந்துக்கங்கன்னு நண்பர்கள் சொன்னபோது, கடிதம் தானே ஒரு மணி நேரத்துல எழுதி ப்ளாக்ல போட்டுட்டு போய்ட்டே இருக்க வேண்டியது தான்னு நினைத்தேன். இந்த கடிதம் என்னை பயங்கர சுத்தல்ல விடும்னு நெனச்சுக் கூட பார்க்கல. வாழ்க்கையில சில விடயங்கள் வலிகளை தோற்றுவிக்க கூடியவை, அந்த வகையில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது காதல் என்றால் என்னில் வலிகளை உணரச்செய்து கதாபாத்திரமாகவே மாறச்செய்தது இந்த கடிதம்.
மேலும் வாசிக்க